Yeni başlayan bir gitarist distorsiyonu açtığında akorların dağıldığını fark eder.
Birinci sebep akorun yapısıdır. Üçlü ses içeren tam bir akor, yüksek kazançta kendi üst sesleriyle çakışır ve bulanıklaşır.
Bu yüzden ritim gitarında iki ya da üç sesli güç akorları kullanılır. Üçlü sesin olmaması, akorun distorsiyon altında temiz kalmasını sağlar.
İkinci sebep susturmadır. Dokunulmayan teller de titreşir; sağ elin kenarı köprüye yaslanmadığında bu titreşim sese karışır.
Üçüncü sebep kazanç miktarıdır. Gereğinden yüksek kazanç, vuruş ayrımını yok eder; kalıbın ritmik yapısı kaybolur.
Dördüncü sebep pes bölgedir. Amfide bas fazla açıldığında akorun alt sesleri birbirine biner ve netlik düşer.
Çözüm sırayla denenir: önce kazanç düşürülür, sonra susturma çalışılır, en son ton ayarı yapılır.
Ayarın doğrulanması tek başına değil, bas ve davulla birlikte yapılır. Tek başına iyi duyulan bir ton grup içinde yer bulamayabilir.
Kayıt ortamında bu sorun daha da belirgindir. Odanın yardımı olmadan dinlenen bir gitar, provada fark edilmeyen bütün bulanıklığı ortaya çıkarır; bu yüzden ton kararı kayıtla sınanır.
Akorun hangi bölgede çalındığı da sonucu değiştirir. Klavyenin alt bölgesinde basılan tam bir akor, aynı akorun üst bölgedeki kapalı dizilişinden çok daha çabuk bulanıklaşır; bu yüzden yüksek kazançta akorlar yukarı taşınır.
Derslerimizde ton ayarı, kalıp çalışmasının içinde ve grup dengesi gözetilerek yapılır.