Ritim gitarında vuruşlara nabız kazandıran şey, sağ elin kenarının köprüye yaslanmasıdır.
Bu temas sesi kısaltır ve her vuruşu ayrı duyulur kılar.
Kusur genellikle uçlardadır. Hiç susturulmayan bir riff uzayıp birbirine karışır; fazla susturulan bir riff ise boğuk ve cansız çıkar.
Derece köprüden uzaklaşıldıkça değişir. Köprünün hemen üzerinde temas hafif, birkaç santim ileride belirgin olur.
Bu yüzden susturma tek bir konum değildir; aynı riff içinde bile değişebilir.
İkinci ayrıntı basınçtır. Elin ağırlığı yeterlidir; bastırılan bir avuç teli akortsuz hâle getirir.
Üçüncü ayrıntı kullanılmayan tellerdir. Yüksek kazançta, dokunulmayan teller de titreşir ve sesi kirletir; sol elin parmak yanları bunları susturur.
Çalışma düşük tempoda ve yalnız iki telde başlar; temas noktası bulunduktan sonra kalıp genişletilir.
Susturma ritmin kendisiyle de ilgilidir. Kısaltılan her nota arasında bir boşluk doğar; bu boşluklar kalıbın nabzını kuran şeydir.
Susturmanın miktarı kayıt ve sahnede farklı ayarlanır. Kayıtta çok belirgin duyulan bir susturma, sahnede grup içinde kaybolabilir.
Derslerimizde susturma, ritim çalışmasının temel bölümlerinden biridir.