Klasik gitarda teller kopmadığı sürece değiştirilmez sanılır; oysa eskimenin asıl belirtisi kopmak değildir.
Birinci belirti tınının kapanmasıdır. Yeni bir telin üst sesleri belirgindir; eskidikçe bu parlaklık kaybolur ve ses matlaşır.
İkinci belirti akort tutmamaktır. Yorulan bir tel, akort edildikten kısa süre sonra kayar.
Üçüncü belirti entonasyondur. Üst perdelerde basılan sesler, açık teldeki sesle uyumsuz duyulmaya başlar.
Sarımlı bas tellerde bu daha hızlı olur; parmak teri sarımların arasına girer ve titreşimi sönümler.
Değişim sıklığı çalışma süresine bağlıdır. Her gün çalışan bir kursiyerde birkaç ayda bir gerekir.
Yeni takılan teller ilk günlerde sürekli akort ister; bu olağandır ve tel oturana kadar sürer.
Bütün takım birlikte değiştirilir. Tek tel değiştirmek, yeni telin diğerlerinden belirgin biçimde parlak duyulmasına yol açar.
Değişim sırasında klavye de temizlenir. Perdelerin arasında biriken kir, hem parmak kaymasını zorlaştırır hem tel ömrünü kısaltır.
Tel türü de tınıyı belirler. Farklı gerginlikteki takımlar aynı çalgıda belirgin biçimde ayrı duyulur; seçim, çalınan dağara ve kursiyerin sağ el kuvvetine göre yapılır.
Derslerimizde tel değişimi ve temel bakım, kursiyerin kendi yapabileceği biçimde gösterilir.