Klasik gitarda ses, telin parmak tarafından bırakılma biçimiyle oluşur.
Parmak ucuyla çalınan bir tel yumuşak ve yuvarlak, tırnakla bırakılan tel parlak ve belirgin duyulur.
Yerleşik yaklaşım ikisini birlikte kullanmaktır: tel önce ete değer, sonra tırnaktan kayarak çıkar.
Bu iki aşamalı temas, hem sıcaklık hem netlik verir; yalnız tırnakla çalmak sert, yalnız etle çalmak belirsiz bir ses üretir.
Tırnak biçimi bu yüzden önemlidir. Pürüzlü ya da köşeli bir tırnak telde tıkırtı üretir; kenarın düzgün törpülenmesi gerekir.
Uzunluk da ayarlanır. Çok uzun bir tırnak teli geciktirir, çok kısası temasın ikinci aşamasını ortadan kaldırır.
Vuruş noktası ayrı bir renk kaynağıdır. Eşiğe yakın çalınan tel parlak, ses deliğine yakın çalınan tel yumuşak duyulur.
Bu ikisi birlikte kullanıldığında aynı pasaj iki ayrı karakterde çalınabilir; bu, klasik gitarın temel anlatım aracıdır.
Sağ elin konumu da renk üretir. Bilek ve parmakların açısı değiştiğinde aynı tel farklı bir yüzeyle bırakılır ve tını buna göre değişir.
Tırnak bakımı düzenli yapılır. Kırılan ya da pürüzlenen bir tırnak, o hafta boyunca tınıyı bozar; bu yüzden törpü çalışma çantasının sabit parçasıdır.
Derslerimizde sağ el tekniği, tırnak bakımıyla birlikte ve düzenli olarak gözden geçirilir.