Fill, bir bölümden diğerine geçişi hazırlayan kısa figürdür. Boşluk doldurma aracı değildir.
Bu yüzden yeri rastgele değildir; dört, sekiz ya da on altı ölçülük bölümlerin sonunda durur.
Uzunluğu da yapıya bağlıdır. Bir ölçünün son iki vuruşu en yaygın olanıdır; tam ölçülük filler daha büyük geçişlerde kullanılır.
En sık yapılan hata, her dört ölçüde bir fill çalmaktır. Sürekli tekrarlanan bir geçiş, geçiş olmaktan çıkar.
İkinci hata yoğunluktur. Sakin bir bölümden çıkan yoğun bir fill, gelen bölümü yanlış tanıtır.
Fillin malzemesi çoğu zaman kalıbın kendisinden gelir. Çalınan kalıbın vurguları tomlara dağıtıldığında fill parçaya ait duyulur.
Bitiş noktası ayrıca belirlenir. Fillin son notası ile yeni bölümün ilk vuruşu arasındaki ilişki, dönüşün temiz olmasını sağlar.
Çalışma, aynı kalıp üzerinde farklı uzunlukta fillerin metronomla denenmesiyle yapılır.
Fillin hangi çalgılarla çalınacağı da bir karardır. Yalnız trampette kalan bir fill sade ve sert, tomlara yayılan bir fill geniş ve yuvarlak duyulur.
Fill sonrası dönüş ayrıca çalışılır. Fillin son notası ile kalıbın ilk vuruşu arasındaki ilişki önceden belirlenmediğinde, dönüş ölçüsünde tempo neredeyse her zaman kayar.
Derslerimizde fill çalışması form bilgisiyle birlikte yürütülür.