Bendir gibi tek yüzü derili çalgılarda tını, vuruşun nereye ve nasıl yapıldığıyla belirlenir.
Kenara yakın vuruş kısa ve tiz bir ses verir; bu ses ölçünün ara vuruşlarını taşır.
Merkeze yakın vuruş ise pes ve uzun bir ses üretir; ağır vuruşlar burada çalınır.
Üçüncü bölge ikisinin arasıdır ve orta tonlu, doldurma vuruşları için kullanılır.
Elin biçimi de tınıyı değiştirir. Açık parmaklarla yapılan vuruş yayılmış, birleşik parmaklarla yapılan vuruş toplu duyulur.
Dördüncü değişken sönümdür. Vuruştan sonra deride kalan bir parmak sesi keser; çekilen bir el sesin uzamasına izin verir.
Bu dört değişken birlikte kullanıldığında tek bir çalgı, bir ritim bölümü gibi duyulabilir.
Çalışma iki sesle başlar: pes ve tiz. Ayrım netleşmeden kalıplara geçilmez.
Derinin gerginliği de tınıyı belirler. Nem ve sıcaklık değiştikçe deri gevşer; çalışma öncesi kısa bir kontrol alışkanlık hâline getirilir.
Elin hangi bölümüyle vurulduğu da ayrılır. Parmak uçlarıyla yapılan vuruş ince ve net, avuç kenarıyla yapılan vuruş kalın ve geniş duyulur.
Derslerimizde bendir çalışması, iki ana sesin ayrımıyla başlar.