Nefesli çalgılarda uzun ses çalışması çoğu kursiyerin atladığı bölümdür.
Sebebi anlaşılırdır: müzikal karşılığı yoktur ve sıkıcıdır. Buna karşılık tonu kuran tek çalışma odur.
Bir ses uzun tutulduğunda üç şey görünür hâle gelir: basıncın kararlılığı, tonun rengi ve entonasyonun kayıp kaymadığı.
Kısa notalarda bu üçü fark edilmez; kulak hatayı yakalamadan nota biter.
Çalışma orta bölgede ve alçak ses şiddetinde başlar. Yüksek sesle yapılan uzun ses, basınç hatasını örter.
Süre kademeli artırılır. Amaç dayanıklılık değil, sesin başından sonuna kadar aynı kalmasıdır.
Akort cihazı yardımcı olarak kullanılır ama gözle takip edilmez; sesin sonunda bakılır.
Günde birkaç dakikalık düzenli uzun ses, haftada bir yapılan uzun oturumdan daha çok fark eder.
Uzun ses çalışması ses alanını da tanıtır. Her bölgede basınç ihtiyacı farklıdır; bu fark ancak uzun tutulan notalarda duyulur ve öğrenilir.
Sesin başlangıcı da çalışmanın parçasıdır. Dil vuruşuyla başlayan bir uzun ses, havanın önce gelip sesin sonra oturduğu bir başlangıçtan farklı bir denetim ister.
Derslerimizde uzun ses, her dersin başında kısa bir bölüm olarak yapılır.