Zurna, mey ve bazı geleneksel nefesli çalgılarda ezgi uzun süre kesintisiz akar.
Bu, nefes almadan çalmak değildir. Yanakta biriktirilen hava, burundan nefes alınırken çalgıya verilir.
Teknik iki hareketin eşzamanlı yapılmasına dayanır: yanak kaslarının havayı itmesi ve burundan hızlı nefes alınması.
Çalışma çalgısız başlar. Bir bardak suya pipetle üflenerek kabarcıkların kesilmemesi denenir. Bardak alıştırması günde birkaç dakika sürdürüldüğünde yanak kaslarını birkaç hafta içinde hazırlar.
İkinci aşama çalgıda ve tek seste yapılır. Geçiş anında tonun düşmemesi, basıncın korunduğunu gösterir.
Üçüncü aşama ezgide uygulamadır. Geçiş noktası önceden seçilir; rastgele yapılan bir geçiş ezgiyi böler.
Kusurun en sık görülen biçimi tonun geçişte incelmesidir; bu, yanak basıncının çalgının istediğinden düşük olmasından gelir.
Teknik birkaç haftalık düzenli çalışmayla oturur ve sonrasında kendiliğinden kullanılır.
Geçiş noktası dağara göre seçilir. Uzun havalarda serbest, ölçülü ezgilerde ise cümle sonlarına denk getirilir.
Yanak kaslarının dayanıklılığı da çalışılır. İlk haftalarda birkaç geçiş sonrası yorulma olağandır; süre kademeli olarak artırılır.
Derslerimizde sürekli nefes, ton kararlı hâle geldikten sonra ele alınır.