Çalgı çalarken aynı anda söylemek, iki ayrı beceriyi eşzamanlı yürütmeyi gerektirir.
Yeni başlayanda en sık görülen sonuç, birinin diğerine uyması ve ritmin bozulmasıdır.
Çoğunlukla söyleyiş eşliğe uyar; cümleler çalınan kalıba göre kısalır ya da uzar.
Çözümün ilk adımı ayırmaktır. Eşlik, düşünmeden ve ezbere yakın bir düzeyde çalınabilmelidir.
İkinci adım sözü konuşarak eklemektir. Ezgi olmadan, tempoda okunan söz eşliğin üzerine yerleştirilir. Bu aşamada eşlik basitleştirilir; asıl kalıba ancak söz oturduktan sonra dönülür.
Üçüncü adım ezgiyi eklemektir; bu aşamada eşlik sadeleştirilir, ilk hâline sonradan dönülür.
Dördüncü adım senkoplu yerlerdir. Sözün vuruş dışına düştüğü noktalar ayrıca ve yavaş tempoda çalışılır.
Metronomla çalışmak burada zorunludur; iki iş arasındaki kayma ancak dış bir ölçütle görülür.
Ton seçimi de kolaylaştırıcıdır. Rahat söylenen bir tonda kurulan eşlik, teknik olarak zor bir tondaki eşlikten daha iyi sonuç verir.
Eşliğin sadeleştirilmesi de bir yöntemdir. Şarkı oturana kadar basit bir kalıpla çalmak, sonradan asıl eşliğe geçişi kolaylaştırır.
Derslerimizde çalarak söyleme, eşlik ve ses çalışması ayrı ayrı oturduktan sonra birleştirilir.