Nota üzerindeki küçük rakamlar çoğu kursiyer tarafından öneri sanılır ve atlanır.
Oysa bir pasajın hangi parmakla çalınacağı, o pasajın nasıl duyulacağını belirler.
Birinci neden süreklilik. Doğru seçilmiş bir parmak düzeni, elin konum değiştirmesini ezgi akarken değil, boşlukta yapmasını sağlar.
İkinci neden ezber. Parmak düzeni her tekrarda değişirse el hareketi bellekte yerleşmez; ezber yalnızca kulağa kalır ve gerginlik altında çöker.
Üçüncü neden gerginlik. Zorlanan bir uzanma, bileği ve önkolu kasar; bu kasılma tempo arttığında sesi sertleştirir.
Parmak düzeni bir kez seçilir ve nota üzerine yazılır. Seçim kursiyerin el ölçüsüne göre değişebilir; basılı numara mutlak değildir ama keyfî de değildir.
Çalışma yavaş tempoda ve gözle nota takip ederek yapılır. Ezberden çalınan bir pasajda parmak düzeni kontrol edilemez.
Bir pasaj sürekli aynı yerde takılıyorsa ilk bakılacak yer tekniktir değil, parmak düzenidir.
Parmak düzeni yalnız teknik bir karar değildir. Bir cümlenin nerede bağlanıp nerede kesileceği de bu seçimle belirlenir; aynı pasaj iki farklı düzenle iki farklı anlatım verir.
Uzun pasajlarda düzen geriye doğru kurulur. Pasajın bitiş noktasındaki el konumu belirlendikten sonra o konuma ulaştıracak parmak sırası geriye doğru yazılır; baştan ilerleyerek seçilen bir düzen çoğunlukla sonda tıkanır.
Derslerimizde parmak düzeni, yeni bir eser açıldığı ilk derste birlikte belirlenir ve nota üzerine yazılır.