Sahneye çıkan hemen herkes heyecan duyar; bu, deneyimle azalır ama kaybolmaz.
Amaç heyecanı yok etmek değil, onun varlığında da parçayı götürebilmektir.
Birinci hazırlık tekrardır. Gerginlik altında ilk bozulan şey en az çalışılmış bölümdür.
İkinci hazırlık koşul benzerliğidir. Parça, çalınacağı koşullara yakın bir ortamda birkaç kez denenir.
Üçüncü hazırlık başlangıçtır. Sahneye çıkış, oturuş ve ilk nota arasındaki birkaç saniye ayrıca prova edilir. Bu kararın önceden verilmiş olması, hata anında geçen saniyeleri belirgin biçimde kısaltır.
Dördüncü hazırlık hatadır. Bir yanlışta ne yapılacağı önceden kararlaştırılır: durulmaz, bir sonraki bölümden devam edilir.
Beşincisi bedenseldir. Yavaş ve derin nefes, kalp atışını ve el titremesini ölçülebilir biçimde düşürür.
Heyecanın belirli bir düzeyi yararlıdır; dikkati keskinleştirir ve icrayı canlandırır.
Deneyim sayısı da belirleyicidir. Küçük ve düşük riskli sahneler, ilk büyük çıkıştan önce alışkanlık kurmanın en pratik yoludur.
Program sırası da planlanır. En güvenli çalınan eserin başa konması, ilk dakikalardaki gerginliği en aza indirir.
Derslerimizde sahne hazırlığı, dönem sonu dinletileriyle kademeli olarak yapılır.