Bireysel şan dersinde hedef kendi sesini kurmak, koroda ise onu bir bütüne yerleştirmektir.
Birinci uyum ünlü biçimidir. Aynı hecenin farklı ağız biçimleriyle söylenmesi, armoni doğru olsa bile dağınık bir ses üretir.
İkinci uyum ses şiddetidir. Kendi partisini duymak için yükselen bir söyleyici, yanındakinin de yükselmesine yol açar.
Üçüncü uyum vibratodur. Geniş ve kişisel bir vibrato, birlikte söylenen bir seste titreşim çakışması üretir.
Dördüncüsü girişlerdir. Nefes alma anı bile ortaklaşır; farklı yerlerde alınan nefes, girişi bulanıklaştırır.
Çalışma kısılarak yapılır. Düşük ses şiddetinde söylenen bir bölümde uyumsuzluk hemen duyulur.
Kendi sesini duyamamak koroda olağandır ve bir sorun değildir; duyulması gereken bütündür.
Bireysel teknik terk edilmez, yalnız bütünün içine ayarlanır.
Parti dağılımı da dinlemeyi etkiler. Yan yana duran iki farklı parti, birbirini duyarak daha kolay uyum kurar; aynı parti bir arada toplandığında bütünle bağ zayıflar.
Nefes planı da ortaklaşır. Uzun cümlelerde koro içinde sırayla nefes alınması, cümlenin kesintisiz sürmesini sağlar ve bu düzen önceden kararlaştırılır.
Derslerimizde koro çalışması, bireysel şan dersinin yanında ayrı bir program olarak sürdürülür.