Her sesin, alt ve üst bölge arasında geçiş yaptığı bir aralık vardır.
Bu aralıkta ses aniden incelir, kopar ya da kontrolden çıkar; kursiyer çoğunlukla o notayı suçlar.
Oysa kırılmanın sebebi, geçişe kadar biriken basınçtır. Alt bölgede fazla kuvvetle söylenen bir cümle, geçişte taşımaz.
Birinci düzeltme ses şiddetini geçişten önce azaltmaktır. Yükselirken kısılan bir ses, geçişi fark ettirmeden aşar.
İkinci düzeltme ünlü biçimidir. Açık bir ünlü geçişte daralttırılır; bu daraltma tınıyı korurken basıncı düşürür.
Üçüncü düzeltme yönün tersine çalışmaktır. Yukarıdan aşağıya inen alıştırmalar, geçişi zorlamadan tanıtır.
Çalışma düşük ses düzeyinde ve kaydırmalı olarak yapılır; tek tek basılan notalar geçişi öğretmez.
Geçişin yeri her sesde farklıdır ve ders içinde belirlenir; genel bir nota vermek yanıltır.
Geçişin yeri dağar seçimini de etkiler. Bir şarkının en yoğun cümlesi tam geçiş bölgesine denk geliyorsa, ton bir iki ses kaydırılarak bu çakışma önlenebilir.
Alıştırmanın yönü kadar aralığı da seçilir. Geniş aralıklı atlamalar geçişi sertleştirir; küçük aralıklarla ilerleyen kaydırmalar ise bölgeyi yumuşatarak tanıtır.
Derslerimizde geçiş bölgesi, kursiyerin kendi sesinde belirlenir ve dağar buna göre seçilir.